τετράδια

ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΕΡΕΥΝΑΣ ΚΑΙ ΚΡΙΤΙΚΗΣ

Ετικέτες: , ,


Επιστολή προς τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο


[Αίγιο, 14 Οκτωβρίου 1944]

 

Συναγωνιστή Υπουργέ,

 

Λυπούμαι πολύ που δεν μπορώ να περάσω, φεύγοντας για τη Ρού­μελη, απ’ αυτού. Σας γράφω από το Αίγιο και παίρνω την ευκαιρία για να σας εκφράσω τις άπειρες και ειλικρινείς ευχές μου για την ευόδωσι του έργου σας, που είναι και έργο της Εθνικής μας Κυβερνή­σεως και, κατά συνέπειαν, ολοκλήρου του Λαού μας. Στο νου και στην καρδιά μου κυριαρχεί η ιδέα της απόλυτης επιβολής της λαϊκής θέλησης. Φιλοδοξία μου μοναδική να προσφέρω και τον εαυτό μου στο βω­μό της Ιδέας αυτής… Και θάμαι ευτυχέστερος, αν πολεμήσω έστω και ως απλούς στρατιώτης το φασισμό, τον οποιοδήποτε φασισμό, ως την οριστική συντριβή του.

 

Παρακαλώ να δεχθήτε την άπειρη εκτίμηση και αγάπη μου.

 

ΑΡΗΣ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗΣ

 

 

ΣΧΟΛΙΟ ΤΕΤΡΑΔΙΩΝ

Η επιστολή αυτή του Άρη Βελουχιώτη προς τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο πρωτοδημοσιεύτηκε στο βιβλίο του Θεμιστοκλή Τσάτσου, Αι παραμοναί της Απελευθερώσεως (1944), εκδ. «Ίκαρος», Αθήνα 1973, σελ. 278, αναδημοσιεύτηκε στην εφημ. «Ακρόπολις» της 1ης Ιουνίου 1975 και, στην συνέχεια, στο βιβλίο του Γ. Χατζηπαναγιώτου (Καπετάν Θωμά) Η πολιτική διαθήκη του Άρη Βελουχιώτη, εκδ. «Δωρικός» Αθήνα 1976, σελ. 479-80, από το οποίο και την παραθέτουμε. Στο ίδιο βιβλίο δημοσιεύονται και τα σχόλια του Π. Κανελλόπουλου στην επιστολή, που κρίνουμε σκόπιμο, χάριν της ιστορίας, να τα αναδημοσιεύσουμε όπως έχουν.
«Προφέροντας — γράφοντας — τις λέξεις αυτές, χάθηκε ο Άρης Βελουχιώτης οριστικά από τα μάτια μου και πήρε τον δρόμο, που τον ωδήγησε μετά τα Δεκεμβριανά και μετά την συμφωνία της Βάρκιζας, που δεν θέλησε να την αναγνωρίση, άρα μετά την ανυπακοή του και απέναντι της ηγεσίας του ΚΚΕ, σε κάποια χαράδρα της Ηπείρου οπού έπεσε μαχόμενος (16 Ιουνίου 1945). Η κεφαλή του κρεμάσθηκε στην πλατεία Ρήγα Φεραίου, στα Τρίκαλα».

 



πίσω στα περιεχόμενα: